شهید نصرت الله معظمی گودرزی

شـهـیـد نـیـروی زمـیـنـی ارتـش

شهید نصرت الله معظمی گودرزی

فرزند : هبت اله (حاج هبت)

تاریخ تولد : 1342/03/01

محل تولد : بروجرد

تاریخ شهادت : 1372/01/31

محل شهادت : قصر شیرین

نام گلزار : گلزار شهدای روستای ملمیجان بروجرد

بر اثر انفجار مین- هنگام پاکسازی میادین مین دشمن بعثی در مناطق مرزی خسروی

متاهل و دارای دو فرزند خردسال بود یک دختر و یک پسر که پسرش بعد از شهادت پدر به دنیا آمد.

بسیار خوش اخلاق و آرام بود .

خداوند رحمتش کند. چه فرقی می کند . او هم برای این کشور و برای ما جان عزیزش را فدا کرده و شهدا متعلق به همه ما هستند. ایشان مهمان ما هستند.

عکس های ذیل از آلبوم یادمان شهدای تنگه چزابه تهیه شد. 1395/01/03

تصویر سمت چپ هم در آلبوم لشکر 92 زرهی اهواز بود ولی مشخصاتش در تصویر تار افتاده . خداوند رحمتش کند. چه فرقی می کند . او هم برای این کشور و برای ما جان عزیزش را فدا کرده و شهدا متعلق به همه ما هستند. ایشان مهمان ما هستند.

عکس سمت چپ متعلق به شهید حسین رضا حقی کنگرشاهی ، درجه دار ارتش و اهل کنگاور (صحنه) است که در تاریخ 1360/5/9 در منطقه سوسنگرد در هنگام نبرد با دشمن بعثی بر اثر انفجار مین دشمن به شهادت رسیده است.

دو نکته ی مشترک بین این دو شهید عزیز هست :

ـ نکته ی اول این که هر دو از نیروهای لشکر زرهی اهواز بودند

ـ نکته ی دیگر این که هر دو بر اثر انفجار مین و در حال پاکسازی میدان مین به شهادت رسیده اند .

این عکس از آلبوم یادمان شهدای تنگه چزابه تهیه شد.

شهید نصرت معظمی گودرزی

شـهـیـد نـیـروی زمـیـنـی ارتـش

شهید نصرت معظمی گودرزی

نام :نصرت

نام خانوادگی :معظمی گودرزی

نام پدر :هبت اله

سن هنگام شهادت: 30 سال

تاریخ تولد: 1341/03/01

تاریخ شهادت: 1372/01/31

استان: لرستان

شهر: بروجرد

مزار: گلزار شهدای ملمیجان

وظیفه/کادر: کادر

سازمان: نزاجا

زندگینامه شهید نصرت معظمی گودرزی

شهید نصرت اله معظمی گودرزی، فرزند هبت الله در تاریخ 1341/03/01 در روستای ملمیجان شهرستان بروجرد در استان بروجرد در خانواده ای مذهبی چشم به جهان گشود و در کانون خانواده رشد و نمو یافت. او از دوران نوجوانی فردی مؤمن و پای بند به اعتقادات دینی و اسلامی و بسیار خانواده دوست بود. در حالی که به تحصیل مشغول بود در کار کشاورزی به پدر و مادر زحمت کش خود کمک می کرد، اما چون وضعیت کشور را در آن زمان بحرانی دید و تاب تحمل تجاوز دشمن متجاوز را نداشت در سال 1362 استخدام ارتش جمهوری اسلامی ایران گردید و با عشق و علاقه فراوان پس از طی دوره اولیه رشته مهندسی، با کد تخصصی 121 تا پایان جنگ جانانه همدوش همسنگریان خود در برابر دشمنان ایستاد.
او بعد از پایان جنگ تحمیلی هم دست از جهاد نکشید و برای پاکسازی مین های دشمنان در منطقه غرب مشغول به جهاد شد. سرانجام این ارتشی دلاور در مورخه 1372/01/31 در حین انجام عملیات و پاکسازی در منطقه عملیاتی قصر شیرین در غرب کشور، براثر انفجار مین والمرا به درجه رفیع شهادت رسید.
روحش شاد و یادش گرامی باد.