معلم شهید کیومرث معظمی گودرزی

شهید کیومرث معظمی گودرزی

نام : کیومرث

نام خانوادگی : معظمی گودرزی

نام پدر : ولی

نام مادر : عشرت

تاریخ تولد : 1350/01/02

محل تولد : بروجرد

شغل : معلم

تحصیلات : دیپلم

تاریخ شهادت : 1367/03/28

محل شهادت : ارتفاعات قمیش

آرامگاه : گلزار بهشت شهدای بروجرد

کد ایثارگری : 6718552

زندگینامه

زمان تولد شهید در ایام بهار بود و خانواده ی او نیز درگیر فعالیت و کارهای کشاورزی بودند که خدا هدیه ای به این خانواده می دهد در روز دوم فروردين ماه سال 1350 ، در روستای گلچهران از توابع شهرستان بروجرد، شهید کیومرث چشم به جهان گشود. پدرش ولی و مادرش عشرت نام داشت. اندکی بعد، پدرش در شركت ذوب آهن اصفهان مشغول به کار شد و به این دلیل که شغل پدر در ذوب آهن اصفهان بود، خانواده اش به اصفهان مهاجرت می کنند و پس از گذشت حدود یک سال ، دوباره به بروجرد بر می گردند.

این شهید عزیز؛ مدرسه ابتدایی را در دبستان زادگاهش در روستای گلچهران گذراند و برای ادامه تحصیل در مقطع راهنمایی و دبیرستان به بروجرد رفته و در مدرسه علامه مجلسی مقطع راهنمایی و در دبیرستان امام رضا (علیه السلام) مقطع متوسطه را با موفقیت می گذراند. از همان اوان کودکی به انجام واجبات مقید بود و قبل از سن تکلیف به ادای فریضه نماز و روزه خیلی اهمیت می دادند. اکثرا سعی می کرد که نمازها را به جماعت بخواند و در مسجد امام سجاد (علیه السلام) حاضر شود و یکی از افراد علاقمند به حضور در درس اخلاق استاد صاحب الزمانی بود که ضمن گرفتن درس به آن نیز عمل می کرد.

او علاقه ای خاص به آموزش و فعالیت های فرهنگی داشت و با لبیک به فرمان امام خمینی مبنی بر کار سوادآموزی وارد این جبهه فرهنگی شد. او نه تنها الفبای فارسی را به فراگیرانش یاد می داد، بلکه در مکتب اسلام نیز مشق زندگی کرد. در روستاهایی که کیلومترها دور از شهر بروجرد بود اعلام آمادگی کرد که در آنجا خدمت کند.

شهید معظمی گودرزی آموزشیار داوطلب نهضت سوادآموزی شهرستان بروجرد، که به رغم دورافتاده بودن روستا، تنها آموزشیاری بود که حاضر شده رنج سختی راه، سرمای طاقت فرسا و خطر حمله ی گرگ ها را به جان بخرد، ولی چشمان آیندگانی را به علم و دانش باز کند تا چراغ پر فروغ خواندن و نوشتن برای همیشه روشن بماند.

این معلم وارسته ارادت خاصی به معصومین (علیهم السلام) به ویژه حضرت فاطمه الزهرا (سلام الله علیها) داشت. حافظ چند جز و چند سوره از قرآن کریم بود و آیات وحی را با صوت دلنشینی تلاوت می کرد. از نظر اخلاقی بسیار ساده، متواضع و صادق بود. ایشان علاوه بر تدریس و فعالیت در نهضت سوادآموزی در اوقات فراغت قرآن را به دیگر اعضای خانواده آموزش می داد.

با احساس نیاز برای حضور در مناطق عملیاتی خود را برای حضور در جبهه های جنگ حق علیه باطل آماده کرد و به عنوان نیروی بسیجی روانه ی مناطق عملیاتی شد و پس از گذراندن دوره آموزشی در بوکان خود را به صف مقدم و خیل رزمندگان رساند و پس از حضور در محورهای عملیاتی در در روز بيست و هشتم خرداد ماه سال 1367 ، در منطقه ماووت در ارتفاعات قمیش بر اثر اصابت گلوله به سينه و دست، به درجه ی رفیع شهادت نایل آمد. پیکر پاک شهید پس از هفت سال توسط گروه تفحص شناسایی شده و برای تدفین به زادگاهش آورده شد و در کنار سایر شهدای این خطه از کشور اسلامی در دل خاک آرام گرفت.

تربت پاک او در گلزار بهشت شهدای بروجرد شهرستان زادگاهش بروجرد قرار دارد.

یادش گرامی و راهش پر رهرو باد

منبع:
فرهنگ اعلام شهدا: استان لرستان، تنظیم: مرکز مطالعات و پژوهش‌های بنیاد شهید و امور ایثارگران، تهران، نشر شاهد، 1392، صفحه 602.

خاطره ای به نقل از مادر شهید :

پیکر پاک این شهید بزرگوار بعد از چند سال پیش ما برگشت . مادر شهید تعریف می کرد در عالم خواب دیده که پسرش به او گفته مادر جان از بس که از خدا خواستی من برگردم ، مرا آوردند. ولی من دوست داشتم مثل مادرم حضرت زهرا ( سلام الله علیها ) گمنام باشم.

گزیده ای از وصیت نامه شهید کیومرث معظمی گودرزی

به نام آن که جسم را بیافرید و روح را در آن بدمید و پس از مدتی آن دو را از جدا ساخت. چقدر شیرین است طعم دوستی را چشیدن و به معشوق خـود پیوستن من رفتم و جهان را بدرود گفتم

ولی شما ای پدر و ای مادرم! قسم به خون پاک شهدا، اولین کسانی را که شفاعت کنم، شما هستید ای جگرگوشه های من مطمئن باشید کـه شـهـدا بـه وعده شان عمل میکنند .... بدانید که خداوند امانتی به شما داده بود و آن را پس گرفت.

اما شما ای برادرانم وصیت میکنم شما را به تقوی و احترام و اکرام والدین، راه مرا ادامه دهید صبور و بردبار باشید مبادا امام را تنها بگذارید تا ندا کرد به فرمانش لبیک بگویید.

شما ای خواهرانم بدانید که حجاب شما کوبنده تر از خون من است.
شما با حفظ حجاب و رعایت عفت می توانید به خون شهیدان ارج بگذارید.

و در ( شهادت مــن ) حزن و اندوه نخورید و خوشحال و مسرور باشید.
از خداوند ذوالجلال مسئلت دارم که به همگی ما توفیق لقای خود را با آغوش باز عطا بفرماید.

بدانید مرگ پلی است بین زندان دنیا و پهنه وسیع بهـشـت. بـه خـدا سوگند علاقه‌ی من به این پرواز، بیش از علاقه ی پرنده‌ی محبوس در قفس به پرواز است. خداحافظ

وصيت نامه ی ( شماره 1 ) شهيد كيومرث معظمی گودرزی

بسم الله الرحمن الرحيم

و لاتحسبن الذين قتلوا فی سبيل الله امواتاً بل احياء عند ربهم يرزقون.

مپنداريد كسانی كه در راه خدا كشته شده اند مرده اند، بلكه زنده اند، و نزد پروردگارشان روزی می خورند.

به نام الله پاسدار حرمت خون شهيدان،

به نام آن كه جسم را بيافريد و روح را در آن بدميد، و پس از مدتی آن دو را از هم جدا ساخت.

حضرت علی ( علیه السلام ) مولای متقيان كه يك عمر در آتش فراق سوخته و شهادتش او را از اين آتش رهانيده بود. كه با قوت

قلب می گويد فزت و رب الكعبه و اينها همان كسانی هستند كه خدا را به طمع بهشت و نهرهای جاری، و باغستان های مالامال از ميوه هم عبادت نمی كنند. زيرا آنها وقتی مفاهيی بالاتر از اينها را در نظر گرفتند اين نعمت ها ابتدايی ترين و كمترين پاداش آنهاست. این افراد، خدا را برای عاليترين درجه كه رضوان خداست، بندگی می كنند. چون كه صد آمد، نود هم پيش آنهاست، آنگاه بهشت منزل اول است و در آنجا میل به تداوم رضوان الله است.

ای تبار آراسته به كمال انسانی، صبر پيشه كنيد. كه مرگ چيزی جز يك پل نيست كه شما را از سختی ها و ناراحتی ها گذرانده و به بهشت پهناور و سعادت و نعمت جاودان می رساند. كدامتان دوست نداريد كه از زندان آزاد شويد و به قصری درآييد كه در آن مائده ی خلد و سفره ی جاودانی رحمت خدا گسترده باشد و به وجه الله بنگريد.

وصيت نامه ی ( شماره 2 ) شهيد كيومرث معظمی گودرزی

بسم الله الرحمن الرحيم

ای پدر و ای مادرم!

اميدوارم به حق زحمت هايتان مرا ببخشيد، و حلال كنيد. و در فراق من عجز و گريه نكنيد، چرا كه من به لقاءدوستم شتافتم، اميدوارم بتوانم در قيامت زحمات شما را ، بی خوابی های مادرم و رنج ها و غربت های پدرم، محبت و دلسوزی مادرم و رنج و زحمت پدرم را به وسيله شفاعت جبران كنم،

آفرين بر شما !

به خدا سوگند اولين كسانی را كه شفاعت كنم شما پدر و مادرم هستيد، فرزندتان را در راه خدا داديد تا دين خدا را زنده نگهدارند.

و شما ای برادرانم!

راه مرا ادامه دهيد و ناراحت و غمگين نباشيد، و با خواهرهايم مهربان باشيد و آنها را دلداری دهيد و با خنده رویی جای خالی مرا پر كنيد تا نكند خدایی ناكرده خواهرانم احساس تنهایی كنند، و بدانند گر چه من نيستم، خدا كه هست. و برادرانم احتياج های خواهرانم را برآورده كنيد، و بر پدر و مادرم مهربان باشيد و با ياد خدا و دلداری به آنان وعده شفاعت حسين ( علیه السلام ) را بدهيد و هميشه در همه حال و در همه وقت آنها را احترام كنيد،

و اما شما ای خواهرانم!

در فراق من بی تابی نكنيد. و صداي خود را بلند نكنيد بدانيد من هر لحظه شما را می بينم، ای كاش می دانستيد كه من در ميان رحمت خداوند قرار گرفته ام ولی شما نمی دانيد. خصوصيات حضرت زهرا ( سلام الله علیها ) را ياد بگيرید و به آن عمل كنيد. و تسبيحاتش را فراموش نكنيد كه ثواب هزار ركعت نماز دارد، و به برادرانم طعنه نزنيد و به همديگر دلداری دهيد، مبادا گريه كنيد زيرا دشمن با ناراحتی شما خوشحال می شود.

از خداوند ذوالجلال مسئلت دارم كه به همگی ما توفيق لقای خود را با آغوش باز عطا بفرمايد، بدانيد مرگ پلی است بين زندان و پهنه ی وسيع بهشت است.

به خدا سوگند! علاقه من به اين پرواز ، بيش از علاقه ی پرنده محبوس در قفس به پرواز است.

خداحافظ !

مطالب زياد است ولی بر اثر كمبود وقت نمی توانم آنها را بيان كنم و اگر اشتباهی است ببخشيد.

وصيت نامه ی ( شماره 3 ) شهيد كيومرث معظمي گودرزي

و لا تحسبن الذين قتلوا فی سبيل الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون.

( قران كريم )

به نام آن كه جسم را بيافريد و روح را در آن بدميد و پس از مدتی آن دو را از هم جدا ساخت.

سپاس بر خدای جل جلاله، كه بر ما منت نهاد و اسلام را بر ما هديه كرد.

دنيا محل گذر و مصلی اولياء الله است،

ميدان آزمايش است، تا بندگان مخلص تميز داده شوند. انسان پس از چند صباحی زندگی در اين دنيا به سوی او باز می گردد، چه خوش است انسان شهادت را انتخاب كند، كه بالاتر از آن هيچ نيكی نيست، خوش است فرشتگان هل هله كنان و با مسروريت تمام به پيشواز و استقبال بيايند و شهدا را تا دیدار پروردگار همراهی کنند.

چقدر شيرين است طعم دوستی او را چشيدن و به معشوق خود پيوستن،

من رفتم و جهان فانی را بدرود گفتم .

ولی شما ای پدر و ای مادرم قسم به خون پاك شهدا، اولين كسانی را كه شفاعت كنم، شما هستيد.

ای جگر گوشه های من مطمئن باشيد كه شهدا به وعده شان عمل مي كنند.

من چگونه از شما تشكر كنم جز اينكه وعده ی ديدار در بهشت به شما بدهم.

بدانيد كه خداوند امانتی به شما داده بود و آن را پس گرفت، مبادا ناراحت شويد و در عروج من شيون و ناله كنيد. چرا كه شهدا غرق در رحمت الهی هستند و اين گريه و زاری ندارد، به جای آن مجلس جشن و شادی بگيريد و به يكديگر تبريك بگوييد؛

و اما شما ای برادرانم !

وصيت می كنم شما را به تقوی و احترام و اكرام والدين. راه مرا ادامه دهيد. صبور و بردبار باشيد، مبادا امام را تنها گذاريد، و تا نداكرد به فرمانش لبيك بگوييد،

و شما ای خواهرانم!

بدانيد كه حجاب شما كوبنده تر از خون من است. و شما با حفظ حجاب و رعايت عفت می توانيد به خون شهيدان ارج بگذاريد، و حزن و اندوه نخوريد و خوشحال و مسرور باشيد و به يكديگر تبريك بگوييد، نه تسليت. مبادا شما گريه كنيد چرا كه دشمنان با ناراحتی شما خوشحال می شوند پس مجال گريه و زاری نيست،

از خداوند ذوالجلال!

مسئلت دارم كه خداوند به پدر و مادرم صبر و اجر عنايت كند و به همگی تان صبر عنايت بفرمايد.

خداوندا !

تو را شكر می كنم از اينكه چنين پدر و مادريی به من دادی تا فرزندانشان را اين گونه تربيت كنند، تا موجب خوشنودی و رضايت تو باشند.

ضمناً حقوق اسفند و بسيج من را به بيچارگان و تهيدستان بدهيد تا اگر حقی بر من است ادا شود.

خداحافظ :

شاد، عابد، پيروز، موفق، و با تقوی و سرحال و مسرور و شادمان باشيد.

نيمه شعبان - 1408 ه - ق